Serwis wykorzystuje pliki Cookies w celu zapewnienia funkcjonalności strony. Aby dowiedzieć się więcej przejdź do Polityki cookies. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej, aby otrzymywać powiadomienia w momencie zapisywania plików cookie lub całkowicie zablokować korzystanie z nich przez przeglądarkę.

 
Epizody maniakalne

Epizody maniakalne

Epizody maniakalne występują w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Do rozpoznania zaburzenia afektywnego dwubiegunowego dochodzi, gdy u pacjenta występuje epizod hipomanii, manii lub epizod afektywny mieszany, a w przeszłości wystąpił chociaż raz jeden z tych epizodów włącznie z epizodem depresji. Ryzyko zachorowania na zaburzenie afektywne dwubiegunowe wynosi 1%, rozpoczyna się zwykle około 20. roku życia i dotyka równie często mężczyzn i kobiety.

Podczas epizodu manii dochodzi do podwyższenia poziomu noradrenaliny i serotoniny w mózgu – przeciwnie do tego, co ma miejsce w epizodzie depresji. Stwierdza się również większe znaczenie czynnika genetycznego. U dużej części chorych charakterystyczne jest rodzinne występowanie tego zaburzenia. Epizody maniakalne charakteryzują się występowaniem takich objawów, jak brak wglądu w chorobę (brak świadomości choroby, gonitwa myśli, halucynacje, urojenia, odhamowanie seksualne, podniecenie psychoruchowe, przymus mówienia, trudności w koncentracji, zawyżona samoocena, zmniejszenie krytycyzmu, zmniejszona potrzeba snu i zwiększenie energii.

W leczeniu epizodu manii stosuje się leki stabilizujące nastrój (lit) oraz leki przeciwpadaczkowe (kwas walproinowy oraz karbamazepinę). W początkowej fazie leczenie stosuje się leki przeciwpsychotyczne, aby w krótkim czasie zapobiec zaburzeniom zachowania występującym w ostrej manii, oraz benzodiazepiny, pozwalające opanować podniecenie. Po pewnym czasie, gdy zaczną działać leki stabilizujące nastrój, odstawia się leki przeciwpsychotyczne i uspokajające. W badaniach wykazano, że w zapobieganiu nawrotom manii skuteczne są atypowe leki przeciwpsychotyczne, takie jak olanzapina i klozapina.

W pewnych przypadkach epizody maniakalne wymagają leczenie szpitalnego. Do tych sytuacji należą: zachowanie pacjenta stanowiące zagrożenie dla niego lub innych osób, występowanie nasilonych objawów psychotycznych oraz zachowania mogące prowadzić do uszkodzenia ciała, wyczerpania czy odwodnienia.