Serwis wykorzystuje pliki Cookies w celu zapewnienia funkcjonalności strony. Aby dowiedzieć się więcej przejdź do Polityki cookies. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej, aby otrzymywać powiadomienia w momencie zapisywania plików cookie lub całkowicie zablokować korzystanie z nich przez przeglądarkę.

 
Profilaktyka migreny

Profilaktyka migreny

Migrena to powtarzający się, najczęściej jednostronny, pulsujący ból głowy, który trwa zwykle od 4 do 72 godzin. Charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia i częstotliwością występowania. Bóle nasilają się pod wpływem emocji lub wysiłku fizycznego. Występuje światłowstręt (fotofobia), nadmierna wrażliwość na dźwięki (fonofobia) i zapachy oraz nudności i wymioty. Niekiedy przed wystąpieniem epizodu migrenowego, może pojawić się tzw. aura (występująca w 10% przypadków migren), w postaci parestezji, ubytków w polu widzenia, pojawienia się mroczków, a nawet niedowładu i afazji.

Migrena jest chorobą długotrwałą, która cierpiącym na nią chorym, znacznie obniża jakość życia. Nie zagraża jednak życiu i z reguły nie daje trwałych następstw. Szacuje się, iż z powodu migreny cierpi nawet 1/5 populacji.

Nie ustalono, jak dotąd, jednoznacznej przyczyny powstawania migreny. Przypuszczalnie migrena jest związana z genetyczną predyspozycją do nadwrażliwych reakcji neuronaczyniowych. Podłożem może być nieprawidłowe funkcjonowanie receptorów kanałów jonowych kory mózgowej, neuronów regulujących przepływ mózgowy oraz płytek krwi lub makrofagów, które chemicznie stymulują okołonaczyniowe wewnątrzczaszkowe włókna nerwowe. W ostatnich latach dużo uwagi poświęcono serotoninie, która wywołuje skurcz naczyń. To właśnie serotonina wydzielana w nadmiarze na początku napadu migreny powoduje skurcz naczyniowy, co w konsekwencji, wraz ze spadkiem jej ilości we krwi, prowadzi do nadmiernego rozciągnięcia naczyń i bólu głowy.

Leki stosowane w napadach migrenowych to niesteroidowe leki przeciwzapalne, nieselektywne i selektywne swoiste leki przeciwmigrenowe działające tylko na ból migrenowy, leki przeciwwymiotne i leki uspokajające.

Pacjent cierpiący z powodu migreny powinien stosować szeroko pojęta profilaktykę napadów migrenowych, czyli podejmować działania mające na celu zapobieganie napadom.

Ze swojej strony pacjent powinien unikać nadmiernego wysiłku fizycznego i psychicznego, spożywać posiłki o stałych porach dnia i unikać czynników sprawczych, takich jak hałas, intensywne oświetlenie, czy niewłaściwa dieta. Dieta osoby z migreną, powinna bowiem, wykluczać produkty potencjalnie prowokujące napady migreny takie, jak: czekolada, kakao, mleko, ser, orzechy, jaja, pomidory, selery, owoce cytrusowe, marynaty, tłuste potrawy, czerwone wino. Należy również ograniczać ilość wypijanej dziennie kawy, herbaty oraz zażywanych leków przeciwbólowych. Kobietom, u których występuje migrena z aurą, warto zalecić ostrożność w stosowaniu doustnych leków antykoncepcyjnych, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom zakrzepowym, które mogą grozić udarem mózgu. Niekorzystne są także sytuacje w których pobudzany jest błędnik np. długotrwała jazda samochodem lub pociągiem, podróż statkiem, karuzela, czy huśtawka.

Leczenie zapobiegawcze migreny zalecane jest pacjentom, którzy mają napady migreny częściej niż 2 razy w miesiącu lub napady te mają duże natężenie i są trudne do leczenia. W profilaktyce migreny stosuje się leki z wielu grup. Są to np. alkaloidy sporyszu, leki antyserotoninowe, beta-blokery, leki przeciwpadaczkowe, blokery kanału wapniowego oraz leki selektywnie pobudzające receptor serotoninowy. Terapia poszczególnymi lekami wymaga zażywania ich codziennie przez dłuższy okres czasu i dobrej współpracy pacjenta z lekarzem. Zawsze do lekarza należy decyzja o sposobie leczenia doraźnego i profilaktycznego, natomiast pacjent może starać się zapobiegać migrenie prowadząc właściwy, uregulowany styl życia i przestrzegając zaleceń lekarskich.